December 2003
|
Welkomswoord | Mijn Gliders | Ditjes en Datjes
|
|
|
Geachte leden. Zo gauw bekend werd dat de positief / negatief lijst op 4 november
publiekelijk openbaar gemaakt zou worden, stond de exotenwereld bol van de
discussies; welke dieren zouden we wel mogen houden en welke niet, of niet
meer. Is de lijst compleet, klopt hij, en wat kunnen we er nog aan doen?
De lijst is ondertussen bekend en heeft voor redelijk wat beroering
gezorgd, ook binnen de groep van de sugarglider houders. De gehele Glider
genus staat op de negatieflijst, en daar valt de sugarglider ook onder.
Met een uitstervingsbeleid wil de Raad voor Dieraangelegenheden van deze
diersoort af. Helaas kunnen we al dit werk niet alleen, het is dan ook van belang dat
zoveel mogelijk gliderhouders lid worden en hun dieren willen laten
registreren.
|
BSN
mailing Nr. 001 December 2003
KvK: 30191709 Bank: 338011587 Site: www.gliderbelangen.org
Bestuur Voorzitter: Pennigmeester: PR:
Overige Mail Adressen:
|
|
Ik herinner me het nog als de dag van gister, al is het
alweer bijna 4 jaar geleden. We gingen naar de Eenmaal thuis aangekomen, hebben we een binnenvolière ingericht, een rattenkooi leek ons erg klein en ik stond te popelen om ze hun nieuwe huisvesting te laten zien. Dat ging niet zo soepel als dat we dachten, ze sprongen allebei gelijk uit het doosje en 1 rende over mijn arm en sprong van mijn schouder de huiskamer in. Huh?!? Ik zou toch zweren dat dat ding vloog, zei ik nog.
Wat ons ook echt verbaasde was dat het buideldiertjes
waren en al snel waren we getuige van een "zwangerschap". De 2 buidels
op moeders buik begonnen steeds groter en groter te groeien totdat ik dacht dat
ze uit elkaar zou knallen. De dagen daarop zag ik steeds een staartje of pootje
eruit hangen en we werden steeds ongeduldiger. Hoe zouden de jonkies eruit zien?
En zouden ze wel gezond zijn? Deden we het wel goed? Opeens brak er een dag aan
dat er een kontje uit de buidel hing. Ik had nog nooit zo'n lief kontje gezien,
al helemaal behaard met een prachtig zwart staartje dat in een streep doorliep
over het grijze kontje. Nog geen week later kwam de grote verrassing. Mama kwam
's avonds uit haar slaapnest met een jonkie op haar rug. Wat lelijk! Volgens mij
is hij niet gezond hoor, was onze eerste reactie. Het klopte voor geen meter, de
ogen zaten nog dicht en waren veelste groot naar mijn zin. De oren zaten naar
achter geplakt en het snoetje was veelste stomp. Gelukkig viel het allemaal wel
mee en ze groeide al snel uit tot echte miniatuur glidertjes. Ondertussen hebben we heel wat meer geleerd over sugargliders en hebben we al meerdere nesten gehad, maar het blijft nog steeds even wonderlijk als de eerste keer. Het blijven ontzettende interessante dieren die voor de houders na een tijdje heel gewoon lijken, maar door de reacties van bezoekers wordt je er toch telkens aan herinnert dat dit geen normaal huisdier is. Het is een dier dat een speciale levenswijze heeft en dit moet zeker bekend gemaakt worden. Het is geen makkelijk huisdier, maar als je bereid bent ervoor en van te leren heb je er vast en zeker erg veel plezier van.
© Rianne van Honk |
|
|
|
reptielenbeurs in Nijmegen, eigenlijk om een boeroendoekvrouwtje te halen.
Gelijk bij binnenkomst stond er rechts een kraam met allerlei exotische
knaagdieren. Ik zocht een boeroendoekvrouwtje uit maar omdat we even moesten
wachten op een vervoersbakje keek ik nog even rond. Ineens hoorde we een vreemd
geluid en we keken waar het vandaan kwam, zodra we zagen welk diertje dat geluid
maakte waren we verkocht. Een stuk of 10-12 oogjes staarde ons bang aan en het
begon allemaal te krijsen alsof een oude dieselauto niet wilde starten. Toen ik
vroeg wat dat voor een diertjes waren kregen we te horen dat het suikereekhoorns
waren. Helemaal verliefd op de toch wel vreemde beestjes hebben we gelijk een
koppeltje gekocht, het at immers ook knaagdierenvoer en een rattenkooi zou groot
genoeg zijn als huisvesting.
Na
veel ren en stuiterwerk hadden we ze beide te pakken. Nadat ze gelijk hun nestje
in klauterde in hun nieuwe volière en gingen slapen kwamen we er beide toch wel
achter dat we ze te snel gekocht hadden, want wat wisten we nou eigenlijk van
deze diertjes? Ik wist vrij veel van dieren dankzij mijn opleiding maar wat we
nu weer gekocht hadden...? Ineens sloeg de angst toe, kunnen we ze wel
verzorgen? Mogen we ze wel hebben? En hoe komen we in godsnaam aan informatie?
We hadden geen visite kaartje of niks van de kraam gekregen. Na veel gezoek en
bellen kwamen we erachter dat ze ook wel sugargliders genoemd werden. Bij een
kennis mochten we op internet zoeken naar informatie en ineens ging er een
wereld voor ons open. Het bleek een veel gehouden huisdier te zijn in Amerika.
En kijk nou! Ze kunnen zweven d.m.v. een huidplooi tussen voor en achterpoot!
Zie je wel! Maar wat we toen lazen was wel heel vreemd...ze konden doodgaan van
knaagdierenvoer! Terwijl ze dat ondertussen bij ons al 1-2 mnd kregen. We zijn
meteen die dag nog inkopen gaan doen en hebben 's avonds met veel geklieder en
geklooi ons eerste papje gemaakt. Het was heel leuk om te maken, maar ze lustte
het dus mooi niet. Gelukkig na wat aanpassingen(gepureerd fruit en roosvicee)
begonnen ze er toch wat onwennig van te eten. En na 2 maanden hadden ze hun niet
zo gaaf jasje geruild voor een mooie nieuwe bontjas, zo zacht als een chinchilla
vachtje.